Mentions of Mercury

• 1558 (John Dee in Propædeumata aphoristica): "Est in hac MONADE, quicquid quærunt sapientes."
• 1564 (John Dee in Monas hieroglyphica): "Sit tandem conspicuus MERCURIUS ille alter, prioris quidem uterinus frater. Lunari scilicet solarique elementorum completa magia ut expressissime nobis ipse hieroglyphicus loquitur nuncius, modo in illum oculos defigere auremque illi præbere attentiorem velimus. Et (nutu Dei) iste est philosophorum MERCURIUS ille celeberrimus, microcosmus et Adam. At solebant tamen expertissimi nonnulli huius loco graduque Solem ipsum ponere."
• 1588 (Tycho in a letter to Rothmann published in 1596): "MERCURIUS cælestis ut est natura sua indifferens et Protheo mutabilior, sic etiam MERCURIUM terrestrem sive argentum vivum sibi analogum habet, quod etiam in varias transmutatur formas et omnium reliquorum metallorum naturam æmulatur, mirabilesque induit metamorphoses. In corpore autem microcosmico huic inter septem membra principalia recte assimilatur pulmo, cuius officium est spiritum trahere, corque et reliqua membra sua anhelatione refocillare. Inservit etiam loquelæ plurimum, velut et MERCURIUS ille cælestis huic præesse creditur."
• 1592 (Tycho in Astronomiæ instaurandæ progymnasmata): "Est in MERCURIO, quicquid quærunt sapientes."
• 13.12.1597 (Tycho in a manuscript recipe for an elixir against skin diseases): "Hi morbi et quotquot sub eorum specie comprehenduntur, potissimum Mercurio curantur, non tamen vulgari modo præparato, sive in unctionibus nocivis aut periculosis, siive præcipitationibus et turbithis corrrosivis et similibus vitiosis præcipitationibus, quæ sæpe plus damni quam commodi afferunt."
• 24.10.1599 (Sophia Brahe in a letter to Tycho): "Jegh var y sist i ttall medtt MERCURIUS i Skane paa Lanskrune. Daa spore hand migh om eder. Daa sagde ieg, at jegh hobtist, adtt dett gik eder well, och lod ham saa lesse den same lile copii, som den romiske canzeler hade skreuitt. Daa sagde hand, det war gott och war ham kertt, ad det gik jer well, och litt der efftter sagde han mig nogen tiner om kiesseren, som mig ike behagitt. Daa suarid jeg, det kune bli gott eligvell, I hade andre go vener der i haffuidt. Sa sad hand atter litt, saa kom hand med end it snak och sagde, tto aff di, som war eders beste vener der aff kiesserens rad, di war affsaatt. Daa ment ieg, dett kun endaa bli got. Dett ser jeg gierne, sagde handtt. Dett war saa smok snak, vi hade, och jegh forstod det saa well. Min bror Jørgen war och der."
• 21.03.1600 (Tycho, letter to Sophia Brahe): "Som du formelder yblant andit y samme dit breff om huess ord du och MERCURIUS haffuer <hafft> met hinanden wdj Landskrona, och han derudjblant skulde haftde sagt nogit om keysern, som dig icke skulde behage, huilket ieg gierne wille wiide, huad dett war, thi ieg wed inted, han met sandhedt kunde sige om hanss keys[erlige] may[estæt], som dig for min skyld kunde ilde behage [...]. Det seder ingenlunde saa sammen, som MERCURIUS wille, att du skulde tro. Och war enda megit andit att berette derimod, om pennen kunde det tholle och det icke wilde bliffue forlangt. Och det, han sagde, att tho aff die, som warre mine beste wenner y keyserenß gaar, die warre affsatt och vdj wnadde, det er lige saa probatum som det andit, thi keisern haffuer ingen aff sine raad affsatt. Er icke heller saa lett thill att giørre saadant, om die end skønt kunde foskylde dett, saa att ieg icke kunde wiide, huem eller huad hand mente dermed, andit end att han kunde sige nogit, som dig kunde fortrøde och danne det ephter sin egen affect [...]. MERCURIUS epther sin angeborne wstadig complex slog feill daa i sin thallenhed [...]. Der wille icke heller den lille Mons Bertelsen [= Mogens Bertelsen Dallin] fordemøde sig att suare mig nogit paa mit bref, som jeg fortroeligen haffde skreffuit hannom thill, horudom ieg och nogit formeltte y min siste skriffuelse thill dig. Kandske hand torde icke for den FORBEMELTE PLANETIS skyld, huilken formedelst sin wstadighed og wfixitet er icke att bøgge på, menns tør slage hannom feil, førend hand troer det."
• 24.03.1600 (Tycho in a letter to Niels Krag): "Quoniam soror mea, Urania illa terricula, in ultimis suis nonnulla insinuavit de MERCURIO vestrate (scis quem notet) quod is Landskroniæ quædam de Cæsarea Maiestate minus honorice locutus, quæ omnia eo vergebant, ut illam de successu rerum mearum dubiam et difffidentem redderet [...]. Poteris contenta utriusque epistolæ sorori, ubi conveneritis, exponere, ut habeat materiam, qua instabilem illum et versipellem MERCURIUM figat atque retundat, si forte quando similia denuo suggesserit, vel apud alios pro sua dicacitate effutierit.".
• Spring 1601 (Venusinus in Urania Titani): "Sulphura mox timui, timui arsenicalia monstra / Et salia et stibium MERCURIOSque vafros".
• 1601 (The Ghost in Hamlet): "Sleeping within my orchard – / my custom always of the afternoon – / upon my secure hour thy uncle stole / with juice of cursed hebona in a vial / and in the porches of my ears did pour / the leperous distilment whose effect / holds such an enmity with blood of man / that swift as QUICKSILVER it courses through / the natural gates and alleys of the body / and with a sudden vigour it doth possess / and curd like eager droppings into milk / the thin and wholesome blood. So did it mine."

               Monas hieroglyphica                                                                Mercury